X
تبلیغات
رایتل

زندان ذهن


ذهن ما زندان است 
ما در آن زندانی 
قفل آن را بشکن 
در آن را بگشای 
و برون آی ازین دخمه ظلمانی

نگشایی گل من 
خویش را حبس در آن خواهی کرد 
همدم جهل در آن خواهی شد 
  
همدم دانش و دانایی محدوده خویش 
و در این ویرانی 
همچنان تنگ نظر می مانی

هر کسی در قفس ذهنی خود زندانی است 
ذهن بی پنجره دود آلود است 
ذهن بی پنجره بی فرجام است 
بگشاییم در این تاریکی روزنه ای 
بگذاریم زهر دشت نسیمی بوزد 
بگذاریم ز هر موج خروشی بدمد 
بگذاریم که هر کوه طنینی فکند 
بگذاریم ز هر سوی پیامی برسد 
بگشاییم کمی پنجره را

ذهن ما باغچه است 
گل در آن باید کاشت 
و نکاری گل من 
علف هرز در آن میروید
زحمت کاشتن یک گل سرخ 
کمتر از زحمت برداشتن 
هرزگی آن علف است 
گل بکاریم بیا 
تا مجال علف هرز فراهم نشود

بی گل آرایی ذهن 
نازنین ؛ 
نازنین ؛ 
نازنین 
هرگز آدم ، آدم نشود.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                                                                                                 شاعر معاصر : مجتبی کاشانی