روزه ، رمضان


ای اهل ایمان ! یاری جویید از صبر و از نماز، همانا که خداوند با صابران همراه است (بقره: ١٥٣(

بیشتر مردمان از نماز و روزه یاری نمی طلبند و بهره ای نمی گیرند بلکه آن را به صورت یک عادت و سنت به جای می آورند و به بردن ثوابی و انجام فریضه ای دل خوش دارند، اما نماز می تواند کشتی عظیمی گردد که شخص را در دریای زندگی در وسط جامعه از طوفانها و گردابها حفظ کند، و روزه می تواند شخص را بر نفس خویش توانا کند، زیرا وقتی نفس موقتاً به فرمان الهی از حلال پرهیز می کند قوّت پرهیز در او افزون می شود تا در مواجهه با حرام آن قدرت را به کار گیرد.

دیگر آنکه شخص با این پرهیز قدر نعمتها را بیشتر خواهد دانست و هنگام برخورداری لذت بیشتر خواهد برد.

سوم آنکه با محرومان و مسکینان هم درد می شود و تجربه گرسنگی و محرومیت بر آگاهی و توسعۀ وجودی شخص مؤثر است.

چهارم اینکه اگر از بیش از یک میلیارد مسلمان تنها دویست میلیون نفر در ماه رمضان روزۀ واقعی گیرند بدین معنی که یک وعده غذای خود را بکاهند، 

  مصرف غذا به قدر شش میلیارد وعده در ماه پایین می آید و این خود به منزلۀ تولید شش میلیارد وعده غذاست و اگر همۀ مسلمانان روزه گیر بهای سی وعده غذا را که نخورده اند و از هزینه شان کاسته شده است به نیازمندان نثار کنند جامعۀ مسلمان می تواند در هر سال معادل شش میلیارد وعده غذا به سفرۀ گرسنگان در جهان کمک کند و این کمک کوچکی نیست، زیرا معادل یک وعده غذای کل ساکنان زمین خواهد بود و این نیز نوعی استعانت از روزه است.

پنجم آنکه پایین آوردن میزان مصرف غذا به مقدار یک سوم، به تایید متخصصان، موجب افزایش سلامتی است،
زیرا بسیاری از پزشکان معتقدند یک سوم غذایی که خورده می شود به طور متوسط بیش از ضرورت است و کمکی به بدن نمی کند بلکه مشکلاتی نیز می آفریند و به طور کلی کم کردن غذا در اکثر مردمان موجب افزایش سلامتی است و اینکه در حدیث آمده است که صوموا تصحّوا: روزه بگیرید تا سالم بمانید " یک واقعیت پزشکی است.

ششم آنکه وقتی شخص مصرف غذا را پایین آورد مقداری وقت که صرف خرید و خوردن و تدارک مقدمات آن می‌گردد
برای او ذخیره می شود  که می تواند آن وقت را در خوردن طعام های معنوی صرف کند.

اندرون از طعام خالی دار

تا در او نور معرفت بینی

تهی از حکمتی به علتِ آنک

که پُری از طعام تا بینی

سعدی